Pesten en in verbinding staan

maandag 14 maart 2016

Als je je verbonden voelt met de ander zul je de ander niet pesten.

(een blog uit 2013)
In het ervaren van verbinding speelt de groep natuurlijk een rol. Echter als we de grond (de bodem) van de verbinding in de groep zoeken, ervaar je weinig grond in jezelf.

Je zoekt je eigen grond, je bodem, je draagkracht, je zelfvertrouwen dan eigenlijk bij de ander. Dat geeft stimulans aan het gedrag van uitreiken naar iets of afzetten tegen iets. Er is dan sprake van jezelf terughouden.

Het kind zoekt dan onbewust de veiligheid in de groep door 'het nest bij elkaar willen houden'. Het op die manier zoeken van veiligheid kan zelfs bijdragen aan de oorzaak van een pestdynamiek!

Het belang van gronding

Wanneer je voldoende grond in jezelf ervaart zul je de behoefte minder hebben om grond buiten jezelf en dus bij de ander te zoeken. Je zult je juist wel verbonden kunnen voelen. Verbinding begint bij jezelf: verbinding ervaren met jezelf. Als je je verbonden voelt pest je niet.

Steeds meer wordt hier (gelukkig) de aandacht naar verlegd. Ook op scholen wordt hier meer en meer aandacht aan geschonken. Onderlinge kindermassage is zo'n voorbeeld daarvan. In Zweden is het bijvoorbeeld al heel gewoon dat kinderen elkaar onderling masseren in de klas en de effecten daarvan zijn zeer positief. Ook in Nederland wordt dit meer en meer geïntegreerd op de (basis)school.

Iets wat wat mij betreft belangrijk is in aanraken en je verbonden kunnen voelen is de innerlijke houding. Immers we kunnen allemaal wel leren masseren maar ook hier geldt dat als je de grond buiten jezelf zoekt in de aanraking dat dit dan eerder een ongezond effect teweeg kan brengen. Als je jezelf niet voelt/ervaart zul je ook niet open staan voor wat de ander als prettig ervaart.

Ik, Jij, Wij, Samen

In het lesprogramma en de teamscholing ‘Ik, Jij, Wij, Samen’ ligt daar de focus: lichaamsbewustzijn creëren. Zonder ervaring van ‘Ik’ geen ervaring van ‘Jij’, zonder ervaring van ‘Ik’ en ‘Jij’ geen ervaring van ‘Wij’ en zonder ervaring van ‘Ik, Jij en Wij’ geen ervaring van ‘Samen’.

Onderlinge massage maakt onderdeel uit van de lessen maar is niet het belangrijkst. Het begint bij ‘Ik’ en in de lessen zet ik daar allerlei speelse oefeningen voor in. Ook als we masseren laat ik de kinderen altijd eerst zichzelf voelen (‘heb ik voeten, heb ik benen etc.’) en van daaruit raken ze hun maatje aan.

De effecten zijn goed zicht- en voelbaar. Kinderen openen zich steeds meer voor zichzelf en elkaar. Betekent ook dat ze leren zeggen als ze iets niet fijn vinden in het gedrag van de ander en belangrijk, ze verwoorden ook wat het met hen doet.

Doe eens normaal!

Er is ruimte voor elkaar en elkaars ervaring. De ander kan zich zo ook bewust worden van zijn gedrag. Het gaat daarbij niet om verwijten naar elkaar maar in gesprek zijn met de intentie de eigen gevoelde ervaring te verwoorden.

'Doe eens normaal'. Ja.... daar kunnen we niet zoveel mee.. Want wat is 'normaal'?

In de dialoog is dus ook ruimte voor de diepere laag van de eigen wijsheid van diegene die pest. Die mag er ook zijn en die gaat natuurlijk niet over de ander of die situatie maar over zichzelf. Het gaat vaak onbewust over iets wat is ingehouden in vroegere ervaringen. Iets wat ingehouden moest worden en wat zich nu uit in pestgedrag. Het contact met de ander heeft die vroegere ervaring getriggerd.

Op mijn website lees je meer over inhoud en achtergrond van het lesprogramma en de teamscholing Ik, Jij, Wij, Samen.

terug naar overzicht