Autonoom in verbinding: blijf spelen, leren, genieten!

zondag 18 maart 2018

Naar buiten en naar binnen

Ik ben graag buiten, in de natuur. En.. iets trekt mij steeds naar binnen, richting natuurlijkheid. Letterlijk in de natuur zijn helpt mij daarbij. We zijn één met de natuur, de natuur dat ben je zelf. Van nature zijn we levendig, spontaan en onbevangen. Als we meer in verbinding met natuur leven, dan kan het niet anders dan dat we ons daarin herkennen, het is ons eigen, herinnert ons aan onze eigen natuur en natuurlijkheid. Het is onze ware aard en die is vrij en autonoom.

Geen verbinding ervaren levert me spanning op, in lichaam, geest en ziel, we zijn immers één. Het autonoom blijven in de verbinding, daar zit de uitdaging. Niet alleen voor mij, maar voor veel meer mensen. Mijn passie is een bijdrage te leveren aan een wereld waarin we ons weer en meer verbonden voelen, met onszelf, elkaar en onze omgeving, in eenheid. In mijn diensten komen de elementen 'natuur, natuurlijkheid en autonoom in verbinding staan' samen.

Je met anderen verbinden zonder je autonomie te verliezen

Paul Verhaeghe is psychoanalyticus en hoogleraar psychodiagnostiek aan de universiteit van Gent. Op human.nl een artikel over HOE DEZE MAATSCHAPPIJ EENZAME INDIVIDUEN CREËERT:

De afgelopen decennia heeft hij zijn vakgebied drastisch zien veranderen. 'Elke maatschappij creëert zijn eigen aandoeningen. Een samenleving die steunt op individualisering en competitiedrift ziet een stijging in mensen die kampen met sociale angst en depressies.'

OP ZOEK NAAR INTRINSIEKE MOTIVATIE, DUS?
'Fundamenteler nog, we moeten een aantal organisaties, van arbeids- tot bredere maatschappelijke organisaties, weer gaan definiëren in termen van samenwerking in plaats van competitie. Ik heb het dan over autonomie in verbondenheid. Je met anderen verbinden zonder je autonomie te verliezen. Nadat de onderzoekers van Sherif de elfjarige jongens tegen elkaar opgezet hadden, probeerden ze de groepen weer bij elkaar te brengen. Samen film kijken of een maaltijd delen bleek niet genoeg; de vooroordelen over de ander bleven bestaan.'

'Toen de onderzoekers de gemeenschappelijke watertoevoer naar de kampen blokkeerden, was er wel succes. In de samenwerking om het gedeelde probleem op te lossen, werd het positieve contact tussen de groepen hersteld. En problemen zijn er tegenwoordig voldoende: luchtverontreiniging, files, werkloosheid, kinderopvang, ga zo maar door. Er zijn genoeg lokale initiatieven die mensen samenbrengen. Als je mij vraagt wat je als individu kunt doen, dan zeg ik: 'Verbind je met anderen.''

Verbind je met anderen in een gezonde afhankelijkheid

‘Kijk naar de rivier: wat er ook gebeurt, in diepe rust en onbezorgd stroomt ze voort. Wat er ook in de wereld om haar heen gebeurt, de rivier blijft rivier - trouw aan zichzelf blijft ze zich voortbewegen. En kijk naar de bloemen. De bloemen zijn ook trouw aan zichzelf. Geen enkele bloem tracht, op wat voor manier dan ook, een andere bloem na te doen.’ Osho

Autonoom in verbinding betekent dat je eenvoudig jezelf bent en samen een 'gezonde afhankelijkheid' hebt. De bodem is de basis. Hoe krijg je die gezond? Daarin kunnen we leren van Permacultuur.

Permacultuur leeft ons voor en leert ons hoe de natuur dat van nature doet, Permacultuur is een wetenschap voor het ontwerpen van de menselijke leefomgeving op een manier die ecologisch duurzaam en economisch stabiel is. Hier is een gezonde bodem de basis.

We zien en horen het ook als mensen op de buurttuin op basis van Permacultuur in Meppel komen. Ze ervaren het als een fijne en veilig omgeving. Ze mogen en kunnen zichzelf zijn, mensen ontspannen. Het is logisch, want hun hele systeem herkent zich hier, in deze waarden, in deze omgeving waar een natuurllijk evenwicht en gezonde bodem is.

Wat wil hier groeien?

In zo'n omgeving is er altijd een organische groei. Als mens kunnen we dat in onszelf niet altijd zo ervaren, dat het allemaal vanzelf gaat, dat er flow is. Het nodigt ons dan uit even stil te staan in plaats van door te gaan.

Stil staan is geen achteruitgang. Stil staan bij mezelf helpt mij beter te voelen wat er Nu is en me daarmee te verbinden. Het maakt me bewust van wat er in me leeft, juist dan ontvouwt er zich veel! Zo werkt het ook in de natuur. Er is een natuurlijk ontvouwen van al wat leeft.

Daarom, sta eens wat vaker stil en vraag je af: 'wat wil hier groeien? ' En precies dat terrein is zo belangrijk, inzichtgevend en bevrijdend in je zelfonderzoek naar autonomie in verbinding.

Staan we in verbinding met onze natuurlijkheid, onze vrije aard, dan ervaren we grond in onszelf.
Het is onze eigen gezonde bodem, authentiek en autonoom.

In het zelfonderzoek in Rebalancing, noem ik dat: ‘Sta je op je eigen grond of zoek je grond bij de ander?’

Hoe bereik je dan autonome verbinding? Begin bij 'Ik'

Samen begint bij 'Ik'. Op je eigen benen, je eigen bodem, op je eigen grond. In een autonome verbinding met jezelf creëer je ook een gezonde afhankelijkheid in de verbinding met de ander.

Net als in de natuur. Daar is iedere plant, iedere boom, iedere bloem, iedere groente, geworteld in zichzelf. Geworteld in zichzelf met een gezonde afhankelijkheid naar zijn omgeving. Want hij is wel afhankelijk van de omgeving: van een gezonde bodem, van andere bloemen, planten, groenten die om hem heen staan, die zorgen voor ondersteuning, die samen zorgen voor een gezonde bodem, voor voldoende aanwas, van beestjes, van biodiversiteit, die samen zorgen voor een balans in de energie. Zonder dat ze bij zichzelf vandaan gaan. En ze delen samen in de overvloed. Ze blijven gewoon en simpelweg zichzelf. Met een eigen uniciteit, met een eigen kwaliteit, met een eigen schoonheid en pracht, met een eigen bloei en groei op een hele eigen en unieke wijze.

Eervaar je 'Ik' met een gezonde afhankelijkheid, in een autonome verbinding, op eigen grond? Dan ben je in je midden, geworteld in je eigen draagkracht, op je eigen vruchtbare bodem en tegelijk voel je je gedragen in het gezamenlijk draagvlak en de gezamenlijke draagkracht, op de gezamenlijke vruchtbare bodem. Je bent én voelt je verbonden. Dan is 1+1: 3.

Vruchtbaar samenwerken

Deel in jouw unieke waarde met je omgeving. De omgeving heeft je nodig. Daar, in je midden, op je eigen grond, in je eigen kracht en pracht.

Natuurlijk zijn wij mensen niet 24 uur per dag 'natuurlijk, in ons midden en ontspannen aanwezig'. We reiken uit in de samenwerking, daarbij leunend en steunend op de ander, of we trekken ons terug en doen het liever alleen. 

Blijf speels, leer, geniet, deel en vier
Het is in ons menszijn het pad van bewustwording wat ons daarmee kan helpen. De uitnodiging is samen te blijven spelen en leren. In het relateren kunnen we groeien en tevoorschijn komen in ons unieke zijn. Groeien in het bewustzijn dat we onszelf dragen en juist daardoor meer verbinding gaan ervaren en tot een meer vruchtbare samenwerking kunnen komen. Dat is genieten!

terug naar overzicht